Η αλήθεια για το «χυμό ORAC που ενεργοποιεί το μεταβολισμό»!

Πολλές συζητήσεις προκάλεσε η εικόνα του «χυμού ORAC που ενεργοποιεί το μεταβολισμό» που… …παρουσίασα στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου «ΜΙΛΑ» την Παρασκευή 22/03/2013. Πολλοί αμφισβητώντας τον ισχυρισμό αυτό, προφανώς λόγω της ελλιπούς επιμόρφωσης τους έσπευσαν κατά την προσφιλή τους συνήθεια να μου… επιτεθούν. Προς ενημέρωση λοιπόν απάντων των ενδιαφερομένων παραθέτω τα ακόλουθα τεκμηριωμένα επιχειρήματα…

Τα συστατικά που αποτελούν τον εν λόγω χυμό είναι: χυμός από 2 πορτοκάλια 1 μήλο, 1 μπανάνα, μέλι, φουντούκια και κανέλα. Όλα τα παραπάνω τρόφιμα διακρίνονται τόσο για τις επιμέρους αντιοξειδωτικές ενώσεις που περιέχουν, όσο και για την υψηλή συνολική αντιοξειδωτική τους ισχύ, διαθέτοντας υψηλότατες μονάδες ORAC (βλ. Θερμιδομετρητής & Αντιοξειδωτική δράση τροφών – Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ 2013)

Είναι ευρέως γνωστό ότι οι αντιοξειδωτικές ουσίες συμβάλουν στην ευεξία του οργανισμού, στην καθυστέρηση της γήρανσης και στην πρόληψη της εμφάνισης διάφορων εκφυλιστικών ασθενειών. Τα τελευταία χρόνια διάφορες ερευνητικές εργασίες αναδεικνύουν τη σημασία των αντιοξειδωτικών ουσιών εκτός των άλλων, και στη ρύθμιση του σωματικού βάρους.

Οι μηχανισμοί που περιγράφονται στη βιβλιογραφία αναφορικά με τη συγκεκριμένη ιδιότητα περιλαμβάνουν κατά πρώτο λόγο τη βελτίωση της ινσουλινοευαισθησίας (Anderson 2008, Cameron et al 2008), της ικανότητας δηλαδή της ινσουλίνης να διενεργεί αποτελεσματικά το μεταβολισμό των υδατανθράκων και ιδιαίτερα της γλυκόζης.

Επιπρόσθετοι μηχανισμοί που αναφέρονται αφορούν στην παρεμπόδιση της λιπογένεσης και στη ρύθμιση των ένζυμων και των ορμονών που εμπλέκονται στη σύνθεση και το μεταβολισμό των λιπιδίων (Tian 2006), στη μείωση του οξειδωτικού στρες των παχύσαρκων ατόμων (Lin & Lin-Shiau 2006), αλλά και στον περιορισμό της φλεγμονής (Santangelo et al 2007, Terra et al 2008), η οποία εμφανίζεται ιδιαίτερα αυξημένη στους παχύσαρκους, με δεδομένη την αντιφλεγμονώδη δράση που παρουσιάζουν ορισμένες αντιοξειδωτικές ενώσεις (π.χ. ρεσβερατρόλη, ολευρωπαΐνη κ.λπ.).

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το οξειδωτικό στρες συνδέεται θετικά με την ινσουλινοαντίσταση (Meigs et al 2007, Park et al 2009) και εκείνη με τη σειρά της επιταχύνει σημαντικά την αύξηση του σωματικού βάρους. Επομένως ο περιορισμός του οξειδωτικού στρες, ο οποίος προκαλείται αναμφισβήτητα με την κατανάλωση τροφίμων με υψηλή αντιοξειδωτική δράση λειτουργεί επωφελώς στην αντιμετώπιση του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας.

Μια πρόσφατη μελέτη αναφέρει ότι:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ: www.logodiatrofis.gr

Author: Care24.gr

Share This Post On